Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Υποκρίνονται τη διαφωνία








Μπάμπης Παπαδημητρίου
Δημοσιογράφος
Άρθρο του στην "Καθημερινή" - 11/9/2012



Από εκείνη την τραγική νύχτα του Φεβρουαρίου, ο κ. Σαμαράς κάτι έμαθε. Ο κ. Κουβέλης απουσίαζε. Αντιθέτως, ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος επαναλαμβάνει τα λάθη που δικαίως καταμαρτυρούσε, τότε, εις βάρος του σημερινού πρωθυπουργού. Λέγεται ότι εκείνη την «άγρια νύχτα των αρχηγών» είπε θυμωμένος προς τον Σαμαρά: «Με τις εμμονές σου στις συντάξεις, βάζεις τη χώρα στη χρεοκοπία». Για να λάβει την απάντηση: «Ποιος είσαι εσύ που μιλάς; Με τη διαπραγμάτευση που κάνεις, δεν μπορούμε να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα». Η διένεξη απετράπη έπειτα από παρέμβαση του κ. Παπαδήμου.

Οσο περισσότερο θόρυβο κάνουν οι πολιτικοί για να μας πείσουν ότι «αντιστέκονται στην τρόικα», τόσο τους κοροϊδεύουν οι πολίτες. Η υποκρισία δεν πείθει και δεν αποτελεί αντιπολίτευση.

Επιβεβαιώνονται όσοι από εμάς πιστεύουν ότι ο πολιτικός μας κόσμος εμφανίζεται και ανίκανος και λιπόψυχος. Ξεχνάει ότι υπάρχει ενεργός εντολή για τη συγκρότηση συνεργατικής κυβέρνησης υπό τον πρώτο σε ψήφους αρχηγό κόμματος. Οι πολιτικοί εντέλλονται να κάνουν όσα απαιτούν οι περιστάσεις, να συμφωνήσουν με την τρόικα επί των πλέον σίγουρων και αποδοτικών περικοπών, να απαλύνουν το βάρος για τους ασθενέστερους, να μην αυξήσουν άλλο τους φόρους και πάντως να εξασφαλίσουν τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων μας και, τελικά, να διασφαλίσουμε τη θέση μας στην Ευρωζώνη.

Στην πολιτικο-μιντιακή ανακατωσούρα, που έχει αντικαταστήσει την πολιτική ανταλλαγή επιχειρημάτων, φαίνεται ότι έχει κάνει σχολή η άποψη ότι πρέπει πρώτα να διοχετεύονται εξωφρενικά, απίθανα, ανισοβαρή και άλλα σενάρια τρόμου, έτσι ώστε να ζυγίζονται οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης, να συνηθίζουν στην ιδέα όσοι πρόκειται να βγουν χαμένοι και, τελικά, να αποκομίζουν πολιτικό «όφελος» οι τολμηροί και όσοι «θυσιάζονται».

Ολα αυτά είναι κακή πολιτική. Ιδιαίτερα σε ένα κράτος που σέβεται τους πολίτες τους και θέλει ειλικρινώς να διατηρήσει τη θέση του στη διεθνή κατανομή εργασίας και πλούτου. Είναι πιθανόν η κυβέρνηση Σαμαρά να υποστεί τη φθορά της μεγάλης δυσκολίας και να δώσει τη θέση της στην επόμενη ομάδα διακυβέρνησης. Οσον καιρό όμως είναι στην κυβέρνηση, πατριωτικό θα είναι ό,τι βοηθάει στη λήψη όλων των δύσκολων αποφάσεων, που απαιτεί η διάσωση του κράτους. Οι άλλοι, στην καλύτερη περίπτωση, προσπαθούν να μας πείσουν για τη φιλοπατρία τους.

Αλλωστε, αν ο κ. Βενιζέλος είχε υπάρξει πολιτικώς ειλικρινής, θα είχε επιμείνει ώστε ό,τι καλό έχει απομείνει μεταξύ των στελεχών του πασοκικού χώρου να δουλεύει για την κυβέρνηση Σαμαρά. Το θέμα δεν είναι πόσες ακτίνες θα έχει το κομματικό σηματάκι, αλλά να αποδεχθούν ότι ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ δεν λάμπει πλέον.



Δεν υπάρχουν σχόλια: